wybierz język polskaenglish

 
Malarstwo Kazimierza Pacewicza (16.VI-25.VIII.2013 r.)






Wystawa czynna: 16 czerwca - 25 sierpnia 2013 r.

Kurator wystawy: Halina Budziszewska

W 1988 roku Muzeum Narodowe w Warszawie przekazało do zbiorów siedleckiego muzeum kolekcję obrazów Kazimierza Pacewicza, malarza tworzącego we Francji i Anglii. Nasza kolekcja liczy ponad 70 obrazów olejnych tego artysty i jest największą kolekcją jego prac w Polsce. W naszym zbiorze dominują pejzaże, ale są również inne tematy: architektura, portrety, akty i sceny rodzajowe. Wystawa jest pierwszym dużym pokazem tej kolekcji, wcześniej prezentowane były tylko nieliczne obrazy. W Polsce twórczość tego artysty jest mało znana i mamy nadzieje, że ta wystawa przyczyni się do spopularyzowania twórczości Kazimierza Pacewicza.
 


Kazimierz Pacewicz (1895 – 1974)
Oficer Wojska Polskiego i malarz

Urodził się 22 XI w Prużanie w Grodzieńszczyźnie. Był jednym z siedmiorga dzieci Zofii z Hołowniów i Augusta Pacewiczów. Uczęszczał do gimnazjum w Grodnie a po jego zamknięciu ukończył 7 klasę w szkole handlowej w Brześciu i rozpoczął studia w Instytucie Handlowym w Moskwie. W maju 1916 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej i przydzielony do artylerii. W roku 1917 ukończył Michajłowską Szkołę Artylerii w Piotrogrodzie. W styczniu 1918 r. wstąpił do I Korpusu Polskiego, gdzie był oficerem 2 brygady artylerii. Gdy Korpus został rozformowany był komendantem oddziału wywiadowczego w lotnych oddziałach Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie dowodzonych przez Leopolda Lisa-Kulę. Był ranny podczas bitwy pod Brodami. W listopadzie tego roku wstąpił do Wojska Polskiego. W 1920 r. został mianowany porucznikiem. Walczył na Ukrainie oraz na froncie litewskim. Od 1921 r. służył w 5 dywizjonie artylerii konnej w Krakowie gdzie dosłużył się stopnia kapitana. Jednocześnie w latach 1921-1924 sztudiował w Akademii Sztuk Pieknych w Krakowie pod kierunkiem Ignacego Pieńkowskiego. W roku 1925 został przeniesiony w wojsku w stan nieczynny na 12 miesięcy ale już nie wrócił do dywizjonu. W roku akademickim 1924/1925 kontynuował studia na ASP w Krakowie pod kierunkiem Józefa Pankiewicza i w grudniu z jego studentami wyjechał do Paryża na dalsze studia malarskie. W 1927r. z powodu choroby żony - Zofii z Hołubów - wrócił do Polski. Od 1930 roku był znowu w Paryżu. Tam pozostawał w bliskich stosunkach z Pankiewiczem i jego pracownią. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego „Grupy Paryskiej Plastyków Polskich” i wystawiał swoje prace razem z grupą ale także wysyłał obrazy indywidualnie na wystawy w Salon des Indépendants i Salon des Tuileries. W 1938, przez pół roku, przebywał w Amsterdamie gdzie pokazywał swoje prace w galerii Sante Landveer. Wybuch II wojny światowej zastał go we Francji. Zgłosił się ochotniczo do wojska. W 1940 roku przedostał się wraz z żoną do Wielkiej Brytanii i tam przebywał w randze kapitana. Na emigracji wykonał 30 barwnych plansz do albumu „Polskie siły zbrojne w ciągu wieków”, który z przedmową generała Mariana Kukiela został wydany przez „Orbis” w 1944 r. W Anglii był wykładowcą w Szkole Sztuk Pięknych w Reading koło Londynu. Obrazy artysty pozostałe w Paryżu ocaliła i przywiozła do Anglii modelka i serdeczna przyjaciółka rodziny- Natalia Bakunin. Mieszkając w Londynie malarz dalej tworzył i wystawiał swoje prace w tamtejszych galeriach. Ostatnia wystawa za życia artysty odbyła się w Klubie Orła Białego w dzielnicy Londynu Balham w 1974 roku. Zmarł w polskim szpitalu w Penley 15. VIII. tegoż roku i został pochowany na cmentarzu w Gunnersbury. Po jego śmierci wdowa przekazała kilkadziesiąt obrazów artysty do polskich muzeów. 
 

   


 

 

« powrót   drukuj


Współpraca
  •  
  •  
  •  
  •  
Designed by INF-MEDIA © 2020 Muzeum Regionalne w Siedlcach All rights reserved.

Polityka Cookies | Polityka Prywatności
Liczba wejść: 1015898, dziś: 206