Barwna kompozycja rodzajowa z grupą mężczyzn odpoczywająca na ławce w parku.

Tworzone w czasach PRL

Wystawa powojennej twórczości artystów urodzonych w Siedlcach.

Wystawa czynna: 23.II – 20.X.2024 r.

Kurator wystawy: Danuta Michalec
Komisarz wystawy: Bożena Skoczeń-Ceranka

W Muzeum Regionalnym im. Mieczysława Asłanowicza w Siedlcach  znajdują się dwie  kolekcje malarstwa artystów urodzonych w Siedlcach. Małgorzata Łada-Maciągowa (1881-1969)  i Michał Boruciński  (1885-1976)  swoją twórczość zaczynali na początku XX wieku, a w okresie międzywojennym osiągnęli uznanie . Oboje przeżyli czasy drugiej wojny światowej i w nieco zmienionych warunkach nadal ją kontynuowali.

Na wystawie „Tworzone w czasach PRL”, pokazane zostaną wybrane obrazy z obu  kolekcji autorskich. W pierwszej części, od lutego do początku czerwca 2024 roku będzie można zobaczyć  kompozycje symboliczne i rodzajowe oraz  pastele prezentujące zabytki Krakowa autorstwa Małgorzaty Łady-Maciągowej. Od czerwca do października tego roku wystawimy przykłady powojennej twórczość Michała Borucińskiego.  Obie prezentacje zostały zainspirowane przygotowywaną w muzeum wystawą czasową „Czy mnie jeszcze pamiętasz… PRL w Siedlcach”.

Fragment wystawy z widocznymi barwnymi pastelami autorki oraz gablotą z dokumentacji związanymi z twórczością malarki.

Część 1. Małgorzata Łada-Maciągowa (1881-1969)
Czynna do 2.VI.2024 r.

Artystka urodzona w Siedlcach, ale prawie całym życiem związana z Krakowem. Tam zaczęła studia artystyczne. Miała możliwość  kontynuowania ich w Paryżu. Od 1903 roku wystawiała swoje prace w Krakowie, Warszawie, Lwowie i Poznaniu. Druga wojna światowa, podczas której zginęli jej mąż i jedyny syn, spowodowała kilkuletnią przerwę w działalności artystycznej malarki. Za namową przyjaciół ceniących jej twórczość, już w 1947 roku, zaczęła znowu rysować ulubionymi pastelami. Początkowo były to zabytki Krakowa i sceny rodzajowe zaobserwowane na krakowskich „Plantach”. W latach 60. XX wieku stworzyła  kilka kompozycji symbolicznych, które również są  obecnie prezentowane. Gdy w 1967 roku podarowała dorobek swojej pracy twórczej do powstającego ówcześnie w Siedlcach muzeum to została nagrodzona Złotą Odznaką za Zasługi dla Województwa Warszawskiego. Dokumenty i odznakę tej nagrody, znaczek Związku Polskich Artystów Plastyków, do którego należała, oraz spis prac wystawionych na jednej z większych powojennych wystaw jej twórczości można zobaczyć w gablocie towarzyszącej wystawie  jej obrazów.

Fragment wystawy z trzema barwnymi kompozycjami symbolicznymi.

Małgorzata Łada- Maciągowa (1881-1969)

Małgorzata Łada urodziła się w Siedlcach w 1881 roku, w rodzinie lekarza powiatowego Guberni Siedleckiej. Na początku lat 90. XIX wieku przeniosła się z ojcem i rodzeństwem do Krakowa. Tam uczyła się na Pensji Żeńskiej Łucji Żeleszkiewicz, a umiejętności artystyczne zdobywała na Wydziale Artystycznym Kursów Wyższych dla Kobiet im. A. Baranieckiego. W 1907 roku studiowała także w Paryżu w Akademii Julien. W 1909 roku zawarła związek małżeński z lekarzem wojskowym – Adamem Maciągiem. W 1918 roku urodził się ich jedyny syn – Adam junior. Małżeństwo i macierzyństwo nie przerwało twórczości artystki, która wystawiała swoje obrazy od 1903 roku. W okresie międzywojennym brała udział w wielu wystawach w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie jej prace były nagradzane. Uczestniczyła też w życiu artystycznym Krakowa i podróżowała z mężem po krajach Europy Zachodniej.

W 1939 roku mąż i syn wzięli udział w wojnie obronnej i z niej nie wrócili. Obaj są notowani na liście jeńców Starobielska. Malarka gdy sobie uświadomiła, że obaj nie żyją, przeżyła załamanie nerwowe, ale  namówiona przez przyjaciół i miłośników jej malarstwa, wróciła do tworzenia w 1947 roku.

Fragment wystawy w prezentowanymi barwnymi pastelami autorki z scenami rodzajowymi i symbolicznymi.

Mimo samotności i trudów powojennej egzystencji potrafiła zachwycać się pięknem zabytków Krakowa, wnętrzami kościołów krakowskich i urodą Plant otaczających stare miasto. Scenki rodzajowe zaobserwowane na Plantach  świadczą o jej spostrzegawczości, a tytuły  sprawiały, że można je było wystawiać na oficjalnych wystawach. Przykłady tych prac można obejrzeć na obecnej wystawie oraz na galerii stałej naszego muzeum. Pierwsze obrazy zaczęła pokazywać na wystawach Związku Artystów Polskich w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie już od 1950 roku. W latach 60. XX w.  stworzyła też kilka kompozycji symbolicznych: „Uścisk Polski z Zachodem”, „Pies w drodze międzyplanetarnej” oraz „Pies w drodze na Marsa i jego walecznych”. Swoją twórczość zakończyła też symboliczną kompozycją „Katyń” datowaną na 1967 rok. Tę można także zobaczyć na ekspozycji stałej. Niestety do końca PRL można ją było pokazywać tylko pod nazwą „Kompozycja symboliczna”. Warto też wiedzieć, że w tym samym roku postanowiła przekazać swoje obrazy do Muzeum Ziemi Podlaskiej, które wtedy organizowano w Siedlcach. Zmarła w Krakowie w 1969 roku i tam jest pochowana.

Skip to content