Komisarz wystawy: Mariusz Krasuski
Wystawa czynna do 20 czerwca 2027 r.
Prezentowana wystawa, poświęcona siedleckiej architekturze, jest kontynuacją cyklu „W obiektywie Adolfa Ganiewskiego (Gancwola)”. Na wcześniejszej wystawie „Z rodziną u fotografa. Atelier Adolfa Ganiewskiego (Gancwola)” prezentowaliśmy fotografie rodzinne powstałe przed 1915 r., w czasach zaborów.
Ekspozycja składa się z 28 fotografii ukazujących architekturę miasta przed 1939 r. Ogromne zniszczenia II wojny światowej sprawiły, że obecnie niemal każdy zabytek architektury jest dla nas ważny. Siedlce – miasto, w którym mieszkał i pracował Adolf Ganiewski (Gancwol) straciło ok. 75 % budynków. Zniszczone i nieodbudowane zostały, m.in. siedlecki magistrat i nowy ratusz, przebudowano dworzec kolejowy, cerkiew (kościół garnizonowy), katedrę. Inne budynki zostały rozebrane w latach powojennych, m.in. szpital żydowski, dworzec Wschodniej Komunikacji Samochodowej.
Część przedstawionych na zdjęciach budynków zaprojektowali słynni architekci, m.in. Antonio Corazzi (poczta), Henryk Marconi (więzienie), Zygmunt Vogel (kaplica pw. Świętego Krzyża), Marian Lalewicz (Bank Polski), Zygmunt Zdański (katedra).
Szklane negatywy, będące spuścizną po zakładzie fotograficznym Adolfa Ganiewskiego, są jedną z najcenniejszych kolekcji zabytków, znajdujących się w zbiorach Muzeum Regionalnego im. Mieczysława Asłanowicza w Siedlcach. Tematyka poświęcona architekturze Siedlec będzie kontynuowana na kolejnych wystawach.
Adolf Hubert Ganiewski (Gancwol) urodził się 27 grudnia 1870 r. w rodzinie pochodzenia żydowskiego. Był synem Hermana i Marii z domu Grundhand. Fotografią zawodowo zajmował się ojciec Adolfa oraz wielu krewnych.
Zakład fotograficzny w Siedlcach prowadził od 1895 do 1942 r. Przed 1915 r., oprócz działalności stricte fotograficznej, wydawał pocztówki przedstawiające architekturę Siedlec i regionu. W tym okresie działały dwie filie jego zakładu: w Łukowie i Sokołowie Podlaskim. W międzywojniu jego atelier fotograficzne mieściło się w kamienicy przy ul. Ogrodowej 29 (obecnie Sienkiewicza 33).
W 1903 r. zmienił wyznanie na ewangelicko-reformowane (kalwińskie). Aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i kulturalnym miasta. W 1906 r. należał do grona inicjatorów założenia Gimnazjum Podlaskiego w Siedlcach.
Był członkiem siedleckiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W tym okresie należał, również do Siedleckiego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu. W latach I wojny światowej działał w siedleckim Komitecie Obywatelskim.
W latach 1923-1932 był kierownikiem kina „Światowid” przy ul. Pięknej 9. W 1929 r. piastował stanowisko sekretarza Koła Przyjaciół Akademika im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach. W 1933 r. zaangażował się w działalność Komitetu Okręgu Podlaskiego Polskiego Czerwonego Krzyża. Zginął w obozie zagłady Treblinka I 25 sierpnia 1942 r.