Wystawa czynna od 6 lutego do 19 kwietnia 2026 r.
Kurator wystawy: Agnieszka Hyckowska
Wystawa obejmuje projekty, szkice koncepcyjne, cykle ilustracji do katalogów i informatorów o modzie. To tylko niewielki procent prac wykonanych przez Joannę Meisner w Laboratorium Odzieżowym w Warszawie. Obiekty pochodzą z teczki przechowanej w jej w pracowni. Archiwum instytucji się nie zachowało. Prezentowane prace powstały w procesie tworzenia wzorów odzieży w Laboratorium Odzieżowym Krajowego Związku Odzieżowych i Włókienniczych Spółdzielni Pracy w latach 80. XX wieku.
Są to oryginalne projekty i szkice koncepcyjne ubiorów wykorzystywanych w krótkich seriach doświadczalnych, pokazach kolekcji kierunkowych oraz handlowych, tzw. giełdach wzorów. Towarzyszą im ilustracje do katalogów i informatorów o modzie, świadectwa procesu twórczego, w którym idea stopniowo nabierała formy, koloru i znaczenia. Część z nich była wykorzystana w produkcji przemysłu spółdzielczego na rynek krajowy oraz na eksport. Ilustracje do katalogów pomagały w nawiązywaniu współpracy ze spółdzielniami w terenie, a informatory, które powstawały na podstawie przeglądów prasy zachodniej, pomagały tym projektantom, którzy nie mieli do takiej prasy dostępu. Wystawa projektów stanowi ilustracyjny zapis jednej dekady w historii polskiego przemysłu lekkiego, przypominając jednocześnie dominujące wówczas trendy w modzie. To znakomite rysunki potwierdzające mistrzostwo warsztatowe i kreatywność Joanny Meisner.
Na ekspozycji obok oryginalnych projektów, szkiców i rysunków prezentujemy wiele przedmiotów związanych z historią przemysłu lekkiego lat 80. XX w., w tym Laboratorium Odzieżowego Krajowego Związku Odzieżowych i Włókienniczych Spółdzielni Pracy. Są to między innymi oryginalne katalogi, informatory, czasopisma, tkaniny, a także unikalny maszynopis konspektu do pokazu mody, który odbył się w dniu 7 marca 1987 r. w Grand Hotelu w Warszawie. Do wyjątkowych przedmiotów należy także koszula oversize, uszyta w latach 80 ubiegłego stulecia, według zatwierdzonego do produkcji projektu Joanny Meisner, w trzech wariantach tkanin.
Wystawa przybliża proces pracy projektanta oraz pozwala zrozumieć mechanizm współpracy twórczej, od koncepcji projektowej, przez opracowanie wykroju przez konstruktora, aż po realizację modelu w pracowni krawieckiej. Integralną częścią ekspozycji jest aranżacja domowej pracowni krawieckiej z maszyną do szycia „Łucznik” Predom uzupełnionej oryginalnymi przyborami, narzędziami i tkaninami. Jest to ukłon w stronę przeszłości, kiedy niemal każdy nosił uszyte w domu lub u krawcowej, według inspiracji ówczesnymi trendami, modne ubrania.
Niniejsza wystawa jest zaproszeniem do świata w którym rzemiosło spotyka się z wyobraźnią, a pasja tworzenia pozostaje żywa mimo upływu lat. Jak podsumowuje sama artystka: „Pełne życie projektanta. Warto było!”
Joanna Meisner (ur. 1947 w Warszawie) to artystka, której twórczość stanowi ciekawy zapis pracy polskiego projektanta końca XX wieku. Jej droga artystyczna wydaje się głęboko zakorzeniona w rodzinnym dziedzictwie. Córka dwojga malarzy z przedwojennej warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, od najmłodszych lat dorastała w atmosferze sztuki. Już jako dziewięciolatka tworzyła swoje pierwsze „żurnale modowe”, inspirując się pracą matki, projektantki związanej z Instytutem Wzornictwa Przemysłowego. Wykształcenie Joanny Meisner, ugruntowane dyplomem z wyróżnieniem honorowym Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej w Państwowej Szkole Architektury im. Stanisława Noakowskiego (1970) oraz tytułem magistra sztuki na wydziale Grafiki warszawskiej ASP (1976), stało się fundamentem dla twórczości wykraczającej poza sztywne ramy jednej dyscypliny. Joanna Meisner z powodzeniem łączyła różne role, jakie stawiało przed artystą ówczesne życie. W jej wypadku role projektanta, pedagoga oraz artystki warsztatowej. Szczególne miejsce w jej biografii zajmują lata 80. XX wieku, przepracowane w Laboratorium Odzieżowym Krajowego Związku Odzieżowych i Włókienniczych Spółdzielni Pracy. To właśnie ten okres, któremu poświęcona jest obecna wystawa, artystka wspomina jako najbardziej spójny i twórczo spełniony. Idea artystyczna, rozwijając się w formę wizualnej wypowiedzi, znajdowała swoje dopełnienie w trójwymiarowej konstrukcji. Jej twórczość to dowód na to, że praca projektanta to „ tysiąc rzeczy” od koncepcji przez dynamikę konsultacji, miar, pokazów, po współpracę w zespole. Choć życie osobiste Joanny Meisner przez blisko 20 lat splatało się z życiem znanego projektanta Jana Krzysztofa Meisnera, to zachowała ona pełną autonomię zawodową, a jej droga artystyczno-designerska, pełną odrębność.